تولید ملی یا کپی ملی ؟!

قسمت اول

شما در بازار شاهد هستید هزاران مدل کفش با کیفیت های مختلف عرضه می شوند و فروشنده ها هم حرف های مختلفی در توضیح محصولشون دارند .

البته عمده کتونی های بازار محصولات چینی و ایرانی هستند.

محصولات چینی از کمبود عرضه محصولات ایرانی استفاده کردند و جای خودشون رو در قلب بازار ما محکم کردند . از مهمترین دلایل جا افتادن کتونی های چینی ، متریال ( جنس) استفاده شده در اونهاست .

کیفیت جنس های چینی به خاطر داشتن مواد اولیه در وهله اول و دستگاه های پیشرفته پس از اون باعث شده

کیفیت جنس هاشون بالاتر باشه و خب خریداران هم با نگاه به ظاهر یک کتونی متوجه همه چیز می شوند.

کفش های رسمی ایرانی از قدیم جایگاه مناسبی در دنیا داشتند .

اما متاسفانه در این سالها ما هرگز نتونستیم جایگاه مناسبی در تولید و عرضه کفش های اسپرت یعنی همین کتونی ها داشته باشیم .

ضعف مواد اولیه به خاطر وارداتی بودن ، ضعف دستگاه های تولید به خاطر هزینه های سنگین خریدشون که باز هم خارجی بودن و وارداتی بودنشون دلیل این امره باعث شده با وجود کیفیت تولیدی بالا در تولیدی های ایرانی باز هم نتونیم با مشابه های چینی رقابت مستمر و پا به پایی داشته باشیم.

اگرچه تولید کنندگان ایرانی سعی در بالا بردن کیفیت خودشون داشتن و انصافا در این سالها پیشرفت های خوبی هم داشتن اما متاسفانه باز هم کمبود های موجود در بازار مواد اولیه و دستگاه های تولیدی اونها از رقبای چینی عقب انداخته .

نگارنده که به شخصه با تولید کننده های ایرانی در ارتباط بوده و کفش های تولیدی ایرانی رو بررسی و تست کرده اذعان داره از لحاظ دوام و کیفیت ظاهری چیزی از محصولات خارجی کم نداریم.

این کیفیت جنس استفاده شده در رویه و مواد تشکیل دهنده زیرست که دست مارو از پیشرفت های بیشتر کوتاه نگه داشته .

سالها به ما گفته شده که از محصولات ایرانی استفاده کنیم و تولید ملی رو حمایت کنیم . اما نهایتا اتفاق خاصی نیوفتاده ، مشتری های کفش های ایرانی و چینی تغییری در رویه خرید خودشون نداشتن وهمچنان طبق سلیقشون خرید میکنند . حتی شما شاهد هستید که مسئولان هم چندان به سمت کالا ملی تمایل ندارند.

 

حقیقت اینه که با شعار دادن و ترغیب رسانه ای نمیشه مردم رو وادار به خرید جنسی کرد .

این خود محصول و جنسه که باید خریدار رو ترغیب بکنه.

 

آیا برای کفش ایرانی تبلیغ میشه؟

مردم خودشون هستند که کفش ایرانی رو به خارجی ترجیح میدند و کفش خارجی نمیخرند.

درواقع اصلا کفش های رسمی خارجی توان رقابتی ندارند و اگر هم جایی کفش های خارجی بتونن بازار رو بدست بیارند به خاطر کمبود عرضه کفش های ایرانیست .

 

اما چرا در مورد کتونی ها و کفش های اسپرت اینطور نبوده؟

علت اینه که کفش های ما به اسم ما نیستند ، پس اونها چی هستند؟ نایک ایرمکس ، آدیداس زد ایکس ، نیوبالانس و.... آیا شما اسم یا برند ایرانی میبینید ؟

وقتی ما در حال کپی کردن محصولات خارجی هستیم آیا انتظار داریم از بزرگترین کپی کننده تمام محصولات دنیا جلو بیوفتیم؟

فروشندگان کتونی در بازار

 

تا زمانی که تولید کننده ما هویت خودش رو وارد محصولش نکنه ، نمیتونه اون رو در قلب مصرف کننده جا بده ، چون در قلب خودش هم جایی نداره.

اتفاقی که در کفش رسمی افتاده و کفش های رسمی ما جایگاه والایی در سبد کالای ایرانی دارند.

 

مفهموم این مقاله تمام عرصه محصولات ایرانی رو در برمیگیره و مختص کفش های اسپرت نمیشه .

 

ما هرگز نمیتونیم مردم رو مجبور به خرید محصول ایرانی بکنیم در زمانی که هم قیمت ، هم کیفیت رقابتی مناسبی نداره.

 

برندهای بزرگ هم روزی تولید کننده گان کوچکی بودند اما با پیشرفت روز افزونشون دست از کار برنداشتن و مقداری ثروت اونها رو از ادامه مسیر منصرف نکرده ، اونها کسب و کار خودشون رو گسترش دادند و اهداف بزرگی برای خودشون متصور شدند .

آیا تولید کنندگان ما هم همین اهداف رو دارند ؟

وقتی شما محصولی رو کپی میکنید بدون شک فقط به فکر فروش و سود هستید وبه ادامه راه و تولید و هویت دادن به یک برند نیستید ، که چه بسا هر چه تلاش کنید در راه اعتلای برندی که کپی می کنید صرف میشه .

 

 

در نهایت مصرف کننده انتخاب خود رو انجام میده ، من فروشنده نمیتونم اون رو مجبور به خرید کفش ایرانی کنم و حتی بهش بگم که دوام خوبی داره.

مشتری امروز به دنبال دوام نیست این هویت محصوله که اون رو جذب میکنه و کپی کننده های چینی انصافا این هویت رو به خوبی به محصولشون اضافه می کنند.

 

ما برای موفقیت مجبوریم از صفر شروع کنیم و برند خودمون رو بسازیم تا سالها بعد مشتری ایرانی با افتخار از اون صحبت کنه.